Çocukların yeni gözdesi Caillou. Sabah, akşam, öğlen Kayu. Kayu’lu
oyuncaklar, Kayu’lu nevresim takımları, çocuk odaları, kırtasiye
malzemeleri, Kayu! Kayu! Kayu!..

Kapitalist sistem önce bir kahraman oluşturup, onu çocukların zaafı
haline getiriyor. Sonra başlıyor o kahramanlardan para kazanmaya.
Pokemon, avatar, barbie, spider man… Daha neler vardı neler. Biri
eskimeye başladı mı hemen yenisi sürülüyor piyasaya…

Kahraman diyor onlara!
Şekli insana benzemeyen, yüzleri gülmeyen, tek yapabildiği saldırmak
olan güya kahramanlar. Onlar çok vahşilerdi, anneler istisnasız karşı
çıkıyordu bu sahte kahramanlara.

Fakat son zamanlarda öyle bir karakterimiz var ki, anneler bile seviyor
onu. Güler yüzlü, şirin, söz dinleyen, neredeyse hiç yaramazlık
yapmayan, herkesin sahip olmak istediği olağanüstü akıllı bir çocuk…

Benim küçüklerimin de hayran olduğu tekrar tekrar seyretmekten bıkmadığı
bir çizgi karakter Kayu. İlk bakışta anormal hiç bir durum yok, her şey
eğitici gibi görünse de dikkatli seyrettiğinizde olumsuzlukları fark
etmeniz hiç de zor olmayacak…

Öncelikle Kayu Bir Türk veya Müslüman tarafından yapılmış bir çizgi film
değil. Yazarı da çizeri de yabancı. Yani bizim kültürümüzden çok uzak
insanlar. Filmde Kayu’nun binde bir, ellerini birleştirerek ettiği
duadan başka dini bir ritüele rastlamanız imkânsız. Namaz yok, oruç yok,
Allah, peygamber adı geçmiyor asla.
Kayu’nun ailesinin yaşam standartları çok yüksek.
Bir çocuğun sahip olmak istediği tüm imkânlara sahip. Geniş bahçeli bir
ev, büyük çocuk odası, boş caddeler, sayısız oyuncaklar…

Kayu çok akıllı, anne ve babası da sonsuz sabırlı ve sakin! Geçen gün 10 yaşındaki oğlum Kayu’yu seyrederken,“Şuna bak” dedi,”anne ve babası hiç kızmıyor”
Birçok anneye göre sabırlı ve ilgili bir anne olmama rağmen kendimi
kötü hissettim.. Bazen sabrı taşıran tavırlar, yaramazlıklar karşısında
mutlaka sesimizi yükseltiyoruz. ”Yapma, dur, bırak!” gibi kelimeleri
günde kaç kez kullanıyoruz kim bilir…

Zaten artık, özellikle yabancı ve Müslüman olmayan yazarların çocuk eğitimi hakkındaki kitaplarını okumuyorum! Bazen kızıyor, bağırıyorsam neden kötü bir anne gibi görüleyim ki?
Annemin ben küçükken yaptığım yaramazlıklara dayanamayıp bazen
ayağındaki terliği çıkarıp bana fırlatmasına şimdilerde gülüyorum. Asla
bunun için anneme kin beslemiyorum.

Bu çizgi filmde çocuğun önünde diz çöken büyük modelleri görüyoruz. Baba babalığını, anne anneliğini bilmeli değil mi yani? Hayallerle
dolu bir çizgi filmin çocukları mutsuz edeceği düşünülemez elbette. Ama
oluyor maalesef. Çocuklarımız bir hayal ülkesinde dönüp dolaşıp, sahici
hayata gelince kavram kargaşası yaşıyorlar.

Peygamber Efendimiz (S.A.V) çocuklarla çocuklaşmayı bizlere öğretirken,
diğer taraftan da 7 yaşına gelen çocuklara namazı öğretmeyi,10 yaşına
geldiğinde ise namaz kılmak istemeyen çocuklara hafifçe vurabileceğimizi
salık veriyor.

Ne Spider man gibi sevimsiz bir karakter, ne de Kayu gibi afakî çizgilerde bir karakter çocuklarımızın modeli olamaz!

Farkında mısınız? Hep başkalarının yazıp, çizdiği çizgi filmleri seyrediyor çocuklarımız.
Niçin kendi çizgi filmlerimiz yok, neden bunu yapacak gençler
yetişmiyor? Bize özgü kahramanlar nerede? Vakti gelince, namazını kılan,
ramazanı doya doya yaşayan, sadaka vermeyi öğütleyen, camiyi sevdiren,
peygamberine âşık çizgi kahramanlar neden ortaya çıkamıyor? Neden kız
çocuklarımızın modeli Barbie, Bratz, erkek çocuklarımızın modeli Ben ten
oluyor?

“ Kendi sinema filmlerimizi,çizgi filmlerimizi yapamayışımız maddi
imkânların azlığına mı, gayretsizliğimize mi, çocuk eğitimine yeteri
kadar önem vermeyişimize mi, sabırsızlığımıza mı, kısa yoldan çok para
kazanıp köşeyi dönme arzumuza mı dayanıyor?”

“Planınız bir yıl içinse pirinç ekin, on yıl içinse ağaç dikin, yüz yıl için ise insanları eğitin” ( Huang Che)

Oysa bizler daha çok kısa dönemde elde edilecek ucuz menfaatlere talibiz.

Her önümüze geleni seyreder, çocuklarımıza da seyrettirirsek korkarım
ki, yarın altından kalkamayacağımız sonuçlarla karşılaşacağız.
İnançlarımızı, kültürümüzü her alanda yok etmeye unutturmaya çalışan bir
sinsi canavar var ki, bizler O’nun dişlerinin gıcırtılarını masum
melodiler gibi algılıyoruz.
Dans etmeyi öğrenen, yılbaşı kutlayan,
lüks içinde yaşayan Kayu da tıpkı diğer sahte kahramanlar gibi,
çocuklarımıza inançlarını besleme noktasında hiçbir katkı sağlamıyor.

Sokaklar, bazı anaokulları, televizyon programları, hayalî çizgi
filmler, her biri adeta çocuklarımızı temelden dinamitler nitelikte.
Yavrularımızın tertemiz beyinleri yalancı kahramanlarla kirletilip
uyutulmakta.

Diğer tüm sahte kahramanlar gibi, bizde artık Kayu da yok! Peki ya sizde?

CAHİDE SULTAN

Yorumlar

yorumlar

PAYLAŞ
Genç Müslümanlar
Genç Müslümanlar, müslüman davetçilere her türlü içerik, materyal, fikir ve bilgi sunmaya çalışan bir blogdur.

CEVAP VER

Lütfen yorumunuzu yazın.
Please enter your name here